مقاومت در برابر خوردگی فرونیوبیوم

فرونیوبیوم باعث غیرفعال شدن آلیاژها، به ویژه آلیاژهای حاوی کروم می شود. غیرفعال سازی فرآیندی است که زمانی رخ می دهد که یک لایه محافظ، معمولاً یک لایه اکسید، بر روی سطح آلیاژ تشکیل می شود و به طور موثر حساسیت آن به خوردگی را کاهش می دهد. وجود فرونیوبیم به تشکیل و پایداری لایه اکسید غیرفعال کمک می کند و مقاومت آلیاژ را در برابر خوردگی افزایش می دهد.

فرونیوبیوم به تثبیت ریزساختار آلیاژها کمک می کند و آنها را کمتر در معرض خوردگی موضعی مانند خوردگی حفره ای و شکافی قرار می دهد. فرونیوبیم با پالایش ساختار دانه و ترویج توزیع یکنواخت‌تر عناصر آلیاژی، وقوع نقص‌های ریزساختاری را که می‌توانند به عنوان محل شروع خوردگی عمل کنند، به حداقل می‌رساند. این تثبیت به مقاومت کلی آلیاژ در برابر خوردگی کمک می کند.

هنگامی که فرونیوبیم به آلیاژها اضافه می شود، می تواند سازگاری گالوانیکی آنها را با فلزات دیگر بهبود بخشد. خوردگی گالوانیکی زمانی اتفاق می افتد که دو فلز غیرمشابه در حضور یک الکترولیت در تماس باشند و منجر به خوردگی سریع یک فلز شود. با وارد کردن فرونیوبیوم به آلیاژ، پتانسیل خوردگی گالوانیکی را می توان کاهش داد و مقاومت خوردگی کلی مواد را افزایش داد.