خواص کلیدی فرومولیبدن برای فولادسازی و ریخته گری
پیام بگذارید
فرومولیبدن چیست؟
فرومولیبدن آلیاژ اصلی آهن و مولیبدن است. محتوای مولیبدن معمولاً بین 60 تا 75 درصد وزنی است و آهن تعادل را تشکیل می دهد و مقادیر کمی سیلیکون، آلومینیوم، کربن، گوگرد، فسفر و مس به عنوان باقیمانده وجود دارد. فولادسازان و ریخته‌گری‌ها آن را به صورت توده‌های خرد شده می‌خرند و به ملاقه یا کوره اضافه می‌کنند تا مولیبدن به شکلی حل شود که قابل پیش‌بینی و در دمای بسیار پایین‌تری نسبت به فلز مولیبدن خالص باشد.
اهمیت آن از کاری که مولیبدن در فولاد انجام می دهد ناشی می شود. سختی‌پذیری را افزایش می‌دهد، استحکام{1}}در حرارت بالا و مقاومت در برابر خزش را بهبود می‌بخشد، مقاومت در برابر نرم شدن را در هنگام دم‌کردن افزایش می‌دهد و در صورت ترکیب صحیح با کروم و نیکل به خوردگی و مقاومت در برابر سایش کمک می‌کند. فرومولیبدن به سادگی مسیر تحویل عملی برای آن مولیبدن است.
ترکیب و هویت پایه
محتوای مولیبدن: معمولاً 55-75٪، معمولاً 60-70٪.
تعادل: آهن، با عناصر باقیمانده کنترل شده.
ظاهر: خاکستری تیره، فلزی، توده های شکننده.
اندازه معمولی عرضه شده: توده های 10-100 میلی متری، با اندازه های ریزتر در صورت درخواست.
رفتار: سخت و شکننده است، بنابراین به جای ماشینکاری، خرد و غربال می شود.
چگالی و رفتار ذوب
فرومولیبدن ماده ای متراکم است که وزن مخصوص آن معمولاً در ناحیه 9.0-9.5 گرم بر سانتی متر مکعب بسته به درجه ذکر می شود. تراکم یک جزئیات بازاریابی نیست. به همین دلیل است که آلیاژ به‌سرعت در لایه سرباره فرو می‌رود و به جای شناور شدن یا خارج شدن در سرباره به حمام فلزی می‌رسد. اندازه توده ثابت و محتوای ریزدانه کم باعث می شود که این رفتار از گرما به گرما تکرار شود.
محدوده ذوب آن بسیار کمتر از مولیبدن خالص است که در حدود 2623 درجه سانتیگراد ذوب می شود. فرومولیبدن معمولاً بسته به ترکیب در محدوده 1750-1980 درجه سانتیگراد شروع به ذوب می کند. این تفاوت مزیت اصلی آلیاژ اصلی است: این آلیاژ به راحتی در فولاد مایع در دمای معمولی فولادسازی حل می شود، در حالی که مولیبدن خالص به کندی و به سختی وارد محلول می شود.
تأثیر بر خواص فولاد و چدن
سختی پذیری- مولیبدن تبدیل آستنیت به پرلیت را سرکوب می‌کند، بنابراین بخش‌های سنگین می‌توانند از طریق-سخت شوند.
قدرت{0}}درجه حرارت بالافولادهای دارای - مولیبدن-در دماهای سرویس بالا استحکام خود را حفظ می‌کنند و در برابر خزش مقاومت می‌کنند.
مقاومت در برابر حرارت- مولیبدن نرم شدن را به تأخیر می اندازد وقتی فولاد سخت شده حرارت داده شود یا گرم استفاده شود.
مقاومت در برابر خوردگی- همراه با کروم، مولیبدن مقاومت در برابر سوراخ شدن و حمله کلرید را بهبود می بخشد.
مقاومت در برابر سایش- در فولادهای ابزار و گریدهای مقاوم به سایش-، کاربیدهای مولیبدن به مقاومت در برابر سایش کمک می کنند.
پایداری کاربید در چدن- در آهن‌های انعطاف‌پذیر و آلیاژی، مولیبدن کاربیدها را تثبیت می‌کند و استحکام را در دما بهبود می‌بخشد.
خواص فیزیکی و شیمیایی در یک نگاه
| اموال | ارزش معمولی | معنای عملی |
|---|---|---|
| محتوای مولیبدن | 55-75 % | نرخ افزودن آلیاژ را برای تجزیه و تحلیل هدف تعیین می کند |
| تراکم | حدود 9.0-9.5 g/cm3 | ورود سریع از طریق سرباره به مذاب |
| محدوده ذوب | حدود 1750-1980 درجه سانتیگراد | در دمای معمولی فولادسازی حل می شود |
| فرم | توده های فلزی شکننده | به جای ماشینکاری خرد شده و غربال شده |
| مغناطیس | فرومغناطیسی | می توان با دنده بالابر مغناطیسی کار کرد |
| حساسیت به رطوبت | خشک نگه دارید | خشک شدن قبل از شارژ، جذب هیدروژن را محدود می کند |
نحوه استفاده از این ویژگی ها در عمل
در فولادسازی آلیاژی، فرومولیبدن اغلب دیر شارژ می شود، اغلب به داخل ملاقه، زیرا مولیبدن به راحتی اکسید نمی شود و بازیابی زیاد است. در چدن و چدن داکتیل استحکام در دما را بهبود می بخشد و کاربیدها را تثبیت می کند. در فولاد ابزار و فولاد سرعت بالا یکی از عناصری است که سختی قرمز را ممکن می‌سازد و به لبه برش اجازه می‌دهد از گرمایش اصطکاکی دوام بیاورد.
دو نقطه رسیدگی مستقیماً از خواص دنبال می شود. اول، ریزدانه ها باید در حد قابل اجرا نگه داشته شوند، زیرا مواد بسیار ریز تمایل دارند به سرباره گم شوند یا به سیستم استخراج کشیده شوند. دوم، این ماده به صورت خشک حمل و نگهداری می‌شود، زیرا توده‌های مرطوب هیدروژن را وارد می‌کنند و می‌توانند هنگام برخورد با فلز مایع پاشیده شوند. از آنجایی که آلیاژ شکننده است، در اندازه های غربال شده عرضه می شود تا بتوان آن را با نوار نقاله، قیف یا سطل شارژ با حداقل گرد و غبار جابجا کرد و خریداران معمولاً یک محدوده اندازه را همراه با آنالیز شیمیایی به جای آنالیز به تنهایی مشخص می کنند.
سوالات متداول
س: محتوای مولیبدن فرومولیبدن چقدر است؟
معمولاً بین 60 تا 75 درصد متغیر است و بیشتر مواد تجاری با 55 تا 75 درصد مولیبدن با آهن به عنوان تعادل و عناصر باقیمانده کنترل شده عرضه می شود.
س: چرا به جای مولیبدن خالص از فرومولیبدن استفاده می شود؟
مولیبدن خالص در حدود 2623 درجه سانتیگراد ذوب می شود که بسیار بالاتر از دمای معمولی فولادسازی است. فرومولیبدن در محدوده 1750-1980 درجه سانتیگراد ذوب می شود، بنابراین به سرعت و به طور قابل پیش بینی در مذاب حل می شود.
س: مولیبدن در فولاد چه می کند؟
سختی‌پذیری را افزایش می‌دهد، استحکام{0}}در حرارت بالا و مقاومت در برابر خزش را بهبود می‌بخشد، در برابر نرم شدن در حین دم‌کردن مقاومت می‌کند و هنگام استفاده با کروم از مقاومت در برابر خوردگی و سایش پشتیبانی می‌کند.
س: آیا فرومولیبدن برای تماس های الکتریکی استفاده می شود؟
خیر. فرومولیبدن یک آلیاژ اصلی فولادسازی و ریخته گری است و کاربردهای تماس الکتریکی به طور کامل برای خانواده های مواد مختلف مورد نیاز است. ارزش آن در رفتار آلیاژی نهفته در رسانایی است.
س: فرومولیبدن چگونه باید ذخیره شود؟
باید خشک نگه داشته شود و بر اساس کسر اندازه از هم جدا شود. توده‌های مرطوب هیدروژن را به مذاب وارد می‌کنند و اندازه‌های مخلوط، کنترل نرخ افزودن آلیاژ را سخت‌تر می‌کنند.
س: چه اندازه های توده معمولاً عرضه می شود؟
روش معمول، توده‌های خرد شده 10-100 میلی‌متری است، که وقتی یک کوره یا سیستم افزودن ملاقه به نوار اندازه باریک‌تری نیاز دارد، بخش‌های ریزتر مانند 10-50 میلی‌متر عرضه می‌شوند.
