کشف سیلیکون کاربید: آزمایش کوره 1891 برای افزودنی های ساینده و متالورژی صنعتی
پیام بگذارید
1891: آزمایشی که کاربید سیلیکون تولید کرد
کاربید سیلیکون در سال 1891 وارد تاریخ صنعتی شد. مخترع آمریکایی ادوارد جی آچسون سعی داشت با حرارت دادن مخلوطی از خاک رس و پودر کک در داخل یک کاسه آهن، الماس را سنتز کند و جریان را از شارژ عبور دهد و خود کاسه به عنوان یک الکترود و یک میله لامپ قوس کربن-به عنوان دیگری عمل کند. او به جای الماس بلورهای سبز روشن و بسیار سختی که روی الکترود کربن رشد می کردند به دست آورد. آچسون فرض کرد که خاک رس ترکیب جدیدی از کربن با آلومینا ایجاد کرده است و از آنجایی که شکل طبیعی معدنی آلومینا کورندوم است، نام محصول را کربوراندوم گذاشت. این ماده در واقع کاربید سیلیکون (SiC) بود که وقتی سیلیس حاصل از خاک رس با کربن در دمای بسیار بالا واکنش داد، تشکیل شد.
شیمی و کوره مدرن
واکنشی که آچسون مشاهده کرد هنوز اساس تولید است: سیلیس (ماسه کوارتز) توسط کربن (کک نفتی یا آنتراسیت) در یک بار گرم شده الکتریکی کاهش می یابد. واکنش کلی SiO2 + 3C=SiC + 2CO است. در کورههای مقاومتی مدرن-آچسون، هسته تقریباً به 2200 تا 2500 درجه سانتیگراد میرسد و یک هسته گرافیتیشده جریان را برای ساعتهای زیادی از بستر مستطیلی از ماسه و کک مخلوط میکند. سپس کوره به مدت چند روز قبل از شکستن و خرد شدن شمش SiC خنک می شود. نیروگاه های اولیه در کنار نیروی برق آبی ارزان ساخته شدند، به همین دلیل است که این فرآیند با مکان هایی مانند منطقه آبشار نیاگارا در دهه 1890 مرتبط شد.
چرا کشف مهم است
کاربید سیلیکون اولین ساینده-ساخته شده توسط انسان بود و ورود آن در طی یک دهه، فلزکاری، پردازش سنگ و سنگ زنی شیشه را تغییر داد. با سختی Mohs در حدود 9 تا 9.5، بلافاصله زیر الماس و کاربید بور قرار می گیرد، اما هزینه آن کسری از الماس است و می تواند در حجم های تناژ تولید شود. همان ترکیب سختی، پایداری حرارتی و بی اثری شیمیایی، SiC را بعداً به دیرگدازها، قطعات فرسوده، مبلمان کوره، بسترهای نیمه هادی و دستگاه های نیرو سوق داد، بنابراین آزمایش بوته 1891 اکنون نقطه منشا یک خانواده مواد چند-صنعتی است.
نمرات، اندازه دانه و مشخصات قابل اجرا
کاربید سیلیکون ذوب شده در دو گرید ساینده اصلی فروخته می شود: SiC سیاه که از ماسه کوارتز با کک نفتی تولید می شود و برای ساینده های چسبانده شده و پوشش داده شده و همچنین مواد نسوز استفاده می شود، و SiC سبز که با افزودن{0}}سیلیکا و نمک با خلوص بالاتر تولید می شود که سخت تر و شکننده تر است و برای فلزات سخت تر و سیمان شده ترجیح داده می شود. توزیع اندازه دانه این محصولات ذوب شده یک کار استاندارد است: ISO 8486-1:1996 روشی را برای تعیین و تعیین توزیع اندازه ماکروگریت ها از F4 تا F220 در اکسید آلومینیوم ذوب شده و کاربید سیلیکون تعیین می کند، در حالی که قسمت همراه میکروگریت ها را پوشش می دهد. بنابراین، خریدارانی که خطوط ساینده چسبانده شده یا پوشش داده شده را مدیریت می کنند، باید سنگ ریزه را با نام F مشخص کنند و گواهی توزیع مربوطه را بخواهند، به جای اینکه سنگ ریزه را به صورت درشت یا ریز توصیف کنند.
| اموال | مقدار معمولی برای SiC ذوب شده |
|---|---|
| شکل کریستالی / سختی | آلفا-SiC، شش ضلعی؛ Mohs 9-9.5، سختی Knoop تقریباً 2500 کیلوگرم بر میلیمتر مربع در صفحه پایه |
| تراکم | حدود 3.1 تا 3.2 گرم بر سانتی متر مکعب |
| پایداری حرارتی | در دمای تقریباً 2700 درجه سانتیگراد تجزیه یا تعالی می یابد. مقاومت در برابر شوک حرارتی عالی |
| رفتار شیمیایی | در هوای بالاتر از حدود 1200 درجه سانتیگراد به آرامی اکسید می شود و یک لایه سیلیسی محافظ تشکیل می دهد. مورد حمله قلیاهای مذاب و برخی سرباره ها قرار گرفته است |
| استانداردهای اندازه دانه | ISO 8486-1:1996 (macrogrits F4-F220)؛ نامگذاری شن FEPA F برای ساینده های چسبانده شده و پوشش داده شده |
کاربردهای متالورژی و نسوز
در خارج از ساینده ها، بیشترین استفاده در تناژ متالورژی است. کاربید سیلیکون هم به عنوان سیلیکون و هم به عنوان حامل کربن عمل می کند، بنابراین به صورت بریکت یا توده برای اکسیداسیون و آلیاژ سیلیکون شارژ می شود و همچنین تعادل حرارتی کوره را بهبود می بخشد زیرا واکنش احیا در مذاب گرمازا است. در دیرگدازها، دانه SiC در قالبهای ریختهگریشده کورههای بلند، روکشهای ملاقه و تاندیش، و بخشهای دیوار کوره بلند- که در آن سایش و چرخه حرارتی غالب است، استفاده میشود. از آنجایی که SiC رسانای الکتریکی است، تامینکننده و خریدار باید در مورد اندازه دانه، محتوای SiC و برای گریدهای نسوز، در مورد مقدار کربن آزاد و سیلیکون آزاد به توافق برسند، زیرا این عوامل هم رفتار اکسیداسیون و هم عمر پوشش را تغییر میدهند.
سوالات متداول
Q:چه کسی و چه زمانی کاربید سیلیکون را کشف کرد؟
پاسخ: ادوارد جی آچسون در سال 1891، در حالی که او تلاش می کرد تا الماس مصنوعی را در یک خاک رس و کک با حرارت الکتریکی گرم شده رشد دهد. او قبل از اینکه ماده به عنوان SiC شناخته شود، کریستال ها را کربوراندوم نامید.
Q:کدام استاندارد اندازه دانه های کاربید سیلیکون ساینده را تعریف می کند؟
A: ISO 8486-1:1996 تعیین و تعیین توزیع اندازه دانه ماکروگریت ها از F4 تا F220 در اکسید آلومینیوم ذوب شده و کاربید سیلیکون را تعریف می کند و نام های شن F را که برای ساینده های چسبانده شده و پوشش داده شده استفاده می شود را پوشش می دهد.
Q:تفاوت بین کاربید سیلیکون سیاه و سبز چیست؟
A: سیاه SiC از ماسه کوارتز و کک نفتی ساخته شده است و در ساینده ها و مواد نسوز استفاده می شود. SiC سبز با مواد خام{0} با خلوص بالاتر ساخته شده و سخت تر و شکننده تر است، بنابراین برای آسیاب فلزات سخت و کاربیدها مناسب است.
Q:آیا کاربید سیلیکون در فولادسازی و نه تنها در ساینده ها استفاده می شود؟
ج: بله. بریکتها و کلوخههای SiC هم سیلیکون و هم کربن را برای اکسید زدایی و آلیاژسازی تامین میکنند، و دانه SiC یک سنگدانه معمولی در نسوزهای تافوله و ملاقهای است که مقاومت به سایش اهمیت دارد.
Q:آیا خرید کاربید سیلیکون به گواهی توزیع اندازه دانه نیاز دارد؟
A: برای استفاده ساینده، بله. سنگ ریزه باید با نام F مرتب شود و توسط تجزیه و تحلیل غربال پشتیبانی شود تا لات تحویلی با توزیع تعریف شده در ISO 8486-1:1996 برای آن عدد شن مطابقت داشته باشد.
