استفاده از سیلیکون کاربید

کاربید سیلیکون ترکیبی متشکل از یک اتم کربن و یک اتم سیلیکون است که حاوی 70 درصد سیلیکون و 30 درصد کربن (از نظر وزن) است. به طور تصادفی توسط ادوارد جی آچسون هنگام ساخت الماس مصنوعی کشف شد. در ابتدا به دلیل سختی و توانایی آن در برش شیشه، فلز و سایر مواد به عنوان ساینده استفاده می شد. از آنجایی که تقریباً در هیچ دمایی اکسید نمی شود، می توان از آن به عنوان نسوز استفاده کرد. از آنجا که در دماهای بالا نیز بسیار پایدار است، به طور گسترده ای به عنوان پرکننده کوره استفاده می شود. به دلیل مقاومت در برابر فرسایش سرباره، می توان از آن به عنوان آجر سرباره در کوره ذوب آلومینیوم و کوره بلند استفاده کرد. از آنجایی که در سرباره حل می‌شود، اتم‌های کربن و سیلیکون به‌صورت یون‌های باردار (C{2}} و Si به اضافه 4) آزاد می‌شوند، بنابراین یک اکسیدزدای مؤثر است که به طور گسترده در فولادسازی کوره‌های الکتریکی استفاده می‌شود.